Scena na Piętrze

Głównym celem zespołu projektowego było stworzenie miejsca w przestrzeni miasta otwartego na różne środowiska, które sprzyjało by rozwojowi więzi między widzem a aktorem miejsca dla tworzenia się społeczności „Estrady Poznańskiej”. Miejsca, które przyciąga kulturą ale jednocześnie miejsca z którego ta kultura emanuje. Tak więc bardziej interesowało nas jak będą się tworzyły powiązania między poszczególnymi użytkownikami niż obiekt, który miałby być zdominowany przez spektakularny wygląd.

Wejście główne nie jest tylko fizycznym przejściem do obiektu, stanowi również przekroczenie wyraźnej granicy rozdzielającej świat ulicy, ruchu, hałasu od świata spokoju i wyciszenia. Przy głównym wejściu będzie znajdowało się najbardziej eksponowane pomieszczenie, informacji, sprzedaży biletów oraz obsługi widzów. Będzie pełniło również funkcję biblioteki w której będzie można korzystać ze zbiorów audiowizualnych i wydawniczych. Będzie to również wejście do części biurowej Estrady Poznańskiej. Monitorowana klatka schodowa i nowa winda pozwolą na szybkie przemieszczanie się między kondygnacjami a dodatkowo dzięki tarasom będzie możliwość bezkolizyjnego przemieszczenia się do strefy aktorów.
Pozwoli to na przyjmowanie gości bezpośrednio pod nadzorem recepcji. Po przekroczeniu granicy kamienicy goście zostaną wprowadzeni do foyer, centralnego miejsce obiektu w którym będzie się koncentrowało życie obiektu. Foyer będzie przestrzenią, która będzie pozwalała na szybką i jednoznaczną orientację w obiekcie. Umieszczono w nim wygodną szatnię wraz z zespołem toalet zlokalizowanych w piwnicy. W foyer oprócz gastronomii (dostępnej również z zewnątrz), czytelni zaprojektowano strefę z komputerami w której będzie można przeszukiwać i oglądać zasoby archiwalnych Estrady nie tracąc kontaktu z otoczeniem. Z przestrzeni foyer, parteru dostępna będzie główna wielofunkcyjna sala dla ponad 200 osób.
Połączenie jej z foyer pozwoli na organizację większych przedstawień, koncertów, wystaw, pokazów. Sala prób na poziomie I piętra będzie posiadała otwarcie na foyer i funkcjonalnie może z nim współpracować jak również małe sale spotkań w części podziemnej. Gościom służyć będzie główna klatka schodowa łącząca trzy poziomy foyer i zlokalizowana obok winda. Schody wspinające się na kondygnacje, kontynuują przestrzeń publiczną stając się płaszczyzną interakcji, miejscem spotkań, nieformalnych zdarzeń. W przejeździe bramowym zlokalizowano podjazd dostawczy. Będzie w nim znajdował się dźwig dostawczy oraz wejście do pomieszczenia na odpady.
Za kontrolowanym wejściem następuje rozdział na zasadnicze kierunki ruchu, na cztery strefy funkcjonalne: strefę widzów, strefę aktorów i muzyków, strefę administracji oraz strefę obsługi porządkowej i technicznej. Strefy mogą funkcjonować niezależnie. Ponadto wyraźnie rozdzielona została strefa ruchu personelu, muzyków, aktorów, gości od strefy dostaw i transportu dekoracji, sprzętu, materiałów.
Strefa zaplecza artystycznego dzieli się na część bezpośrednio związaną z aktualnie wystawianym przedstawieniem (garderoby, poczekalnia, kuchnia i inne) położona na parterze w bezpośrednim sąsiedztwie sali widowiskowej oraz część służąca przygotowaniu przedstawienia (sale prób w dawnej Galerii Oko/ucho) zlokalizowana nad garderobami. Obie części połączone wspólnym foyer dla artystów z klatką schodowa i windą. W poziomie piwnic
zlokalizowane zostało studio nagrań z węzłem socjalno wypoczynkowym tak aby stworzyć komfortowe warunki pracy. W skład zespołu wchodzą też pokoje gościnne z niezależnym wejściem z zewnątrz. Taki układ ma służyć stworzeniu domowego nastroju, wzajemnych kontaktów pomiędzy rezydentami i ich gośćmi.
Strefa zaplecza technicznego zlokalizowana została bezpośrednio przy sali widowiskowej. W piwnicy duży magazyn powiązany bezpośrednio ze sceną. Dok rozładunkowy, będący jednocześnie łącznikiem pomiędzy budynkiem a magazynem zapewnia bezpośrednie dostawy. Na tym poziomie zlokalizowano pomieszczenia techników z zapleczem socjalnym. W tylnej części sali wydzielona reżyserka. Nad salą pomieszczenie techników wraz z
przestrzenią techniczna pozwalającą na zmiany uzależnione od rodzaju widowiska.

Zaprojektowana sala zapewnia właściwe parametry sceniczne dla realizacji widowisk scenicznych i koncertów. Mobilna widownia umożliwia stworzenie różnej przestrzeni dla działań inscenizacyjnych i ekspozycyjnych. Temu samemu służy zróżnicowanie poziomów podłogi sceny, dwupoziomowa zapadnia. Różne możliwości układu sali pokazano na planszach. Eksperymentalne przedstawienia wymagają zdefiniowania funkcjonalności sali
jako możliwie szerokiej gamy form kształtowania widowisk:
– różnorodnego kształtowania strefy sceny,
– rozszerzania strefy przedstawienia (również interakcji z otoczeniem)
– realizacji więcej niż jednego przedstawienia równocześnie.
Projektanci maja nadzieję, że poprzez zaprojektowanie sali na poziomie dziedzińca uzyskali takie możliwości zadowalające przyszłych użytkowników.

Advertisements